ARIES คือเครื่องกรองจดสิทธิบัตรที่ถูกออกแบบมาเพื่อดักจับอนุภาครังสีและกรองสารพิษเหล่านี้ไว้ในตัวกรองอากาศ ที่จะสามารถกำจัดสารพิษเหล่านี้จากพื้นที่อยู่อาศัย สำนักงาน หรือห้องเก็บของ หรือพื้นที่ใดๆก็ตามที่ท่านปรารถนาอยากให้เป็นพื้นที่อากาศสะอาดปราศจากสารพิษ

ไม่มีใครทราบมาก่อนว่าผลิตภัณฑ์นี้สามารถทำอย่างนี้ได้

และตอนนี้นับเป็นครั้งแรกที่ ARIES พร้อมวางจำหน่ายให้ผู้บริโภคแล้ว

ARIES (ระบบแยกอนุภาคกัมมันตภาพรังสีในอากาศ)

ย้อนกลับไปในห้วงทษวรรษ 1940 เมื่อสหรัฐอเมริกาเริ่มต้นโครงการนิวเคลียร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม โครงการแมนฮัตตัน อาวุธนิวเคลียร์จำนวนกว่า 2,475 ลูก ที่รวมกันแล้วมีกำลังทำลายล้างที่แผ่รังสีได้ถึง 540,749 กิโลตัน ถูกทดสอบและทำการระเบิด การทดสอบนี้ได้แผ่กระจายอนุภาครังสีไปทั่วโลก สถานการณ์ยิ่งย่ำแย่กว่าเดิมเมื่อเกิดโศกนาฏกรรมทางนิวเคลียร์ครั้งใหญ่ อย่าง กรณีฟูกูชิมะ , เชอร์โนบิล และเกาะทรีไมล์ ซึ่งไม่เป็นที่รับรู้กันมากนัก

ระดับรังสียิ่งทวีมากขึ้นจากกรณีฟูกูชิมะและเชอร์ดยบิล ยังคงแผ่กระจายรังสีอยู่ และแม้ปัจจุบันจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว แต่ก็ต้องใช้เวลากว่า 300 ปี ที่ระดับธาตุซีเซียม 137 จะอยู่ในระดับที่ปลอดภัย หรือเท่ากับ 11.76 ชั่วอายุคน

ปัจจุบันเรายังไม่สามารถทำอะไรได้มากนักในการลดปริมาณระดับรังสีต่างๆที่มนุษย์สร้างขึ้นในสิ่งแวดล้อม แต่ตอนนี้จ้องขอขอบคุณ เครื่อง ARIES ที่ช่วยให้เราสามารถลดความเสี่ยงจากการสัมผัสสารพิษนี้ที่ตกค้างในสิ่งแวดล้อม ในบ้าน สำนักงาน หรือ ที่ทำงาน  การสะสมสารพิษนี้หากเราสามารถลดความเสี่ยงลงได้ก็จะยิ่งช่วยเพิ่มโอกาสให้เรารอดชีวิตหรือหลีกเลี่ยงการเกิดผลกระทบที่เกิดจากการสะสมรังสีนี้ที่อาจทำให้เกิดโรค (มะเร็ง)

เครื่อง ARIES ทำงานโดยการสร้างสนามแม่เหล็กทำให้เกิดพลังงานแม่เหล็กสัมพัทธ์กับอนุภาครังสี และเหนี่ยวนำเข้าสู่ตัวกรองที่มีวัสดุดูดซับรังสีที่ถูกทดสอบจาก ANSTO (องค์กรวิทยาศาสต์นิวเคลียร์และเทคโนโลยีแห่งออสเตรเลีย) และจะเปลี่ยนอนุภาคดังกล่าวโดยทำการย่อยสลายโดยไม่ปล่อยรังสีอันตรายออกมาในระดับต่างๆที่ถูกจัดให้เป็นอันตรายต่อมนุษย์  ARIES ถูกออกแบบมาพื่อกำจัดอนุภาครังสีในอากาศก่อนที่จะเข้าสู่ปอดหรืออาหารของพวกเรา ยิ่งถ้าเราสูดอากาศที่มีสารพิษพวกนี้เข้าไป ก็จะยิ่งสะสมในร่างกาย หากหยุดหายใจก็จะตายไปด้วย จึงไม่มีทางเลือกอื่นที่เราจะสามารถอยู่ได้แบบนี้เลย

อะไรคืออนุภาครังสี?

อนุภาครังสีคือรังสีที่มีพลังงานพียงพอที่จะมีปฏิสัมพัทธ์กับอะตอม ที่สามารถทะลวงอิเล็กตรอนรอบๆอะตอมทำให้อะตอมแตกตัวหรือเปลี่ยนเป็นอนุภาคไอออน

ลักษณะเฉพาะของอนุภาครังสี:

อนุภาครังสีที่มีส่วนประกอบของอะตอมหรืออนุภาคอะตอมขนาดเล็ก (เช่น อิเล็กตรอน,โปรตอน) ที่สามารถเหนี่ยวนำพลังงานในรูปแบบพลังงานจลน์ หรือ การเคลื่อนที่ไม่สิ้นสุด

โปรตรอนต่างๆและนิวเคลียสไฮโดรเจนจะถูกแยกจากอิเล็กตรอน และทำให้เกิดอนุภาคอัลฟ่า (α), อนุภาคฮีเลียมพลังงานสูง, อนุภาค HZE, ที่นิวเคลียสหนักกว่าฮีเลียม, ที่ทำให้เกิดการแตกตัวไม่ว่าขั้วบวกหรือชั้วลบของอนุภาคเบต้า  (β+ or β−) (โดยปกติแล้วมักจะเป็น β−) , อิเล็กตรอนความเร็วสูงที่มิได้มาจากเบต้าจะเริ่มกระบวนการย่อยสลาย, แต่อนุภาคอื่นๆเช่น การแปลงภายใน หรือการเกิดอิเล็กตรอนความเข้มข้นต่ำ (Auger effect), โฟตอน (หรือเรียกว่ารังสีเรย์,วาย,และมีหน้าที่คล้านอนุภาค), นิวตรอน, อนุภาคอะตอมมิคย่อยที่ไม่มีตัวปะทุ

ARIES ถูกออกแบบมาเพื่อกำจัดสารนำของรังสี หรือกล่าวให้เข้าใจว่า ต้นเหตุของอนุภาครังสีที่มนุษย์สังเคราะห์ขึ้น เช่น ซีเซียม 137 ที่ครึ่งชีวิตยาวนานกว่า 37 ปี, สตรอนเทียม 90 ที่ครึ่งชีวิตนยาวนานถึง 28 ปี และเป็นสารกระตุ้นมะเร็งเข้มข้น

ครึ่งชีวิตของอนุภาคเหล่านี้ยังไม่แน่นอนและอาจคลาดเคลื่อน ด้วยเหตุที่ว่า

เมื่อเราพิจารณารังสีไอโอดีน 171 ที่มีครึ่งชีวิตยาว 8 วัน ตามทฤษฏีแล้วถูกยอมรับว่าปลอดภัย หลัง 10 ครึ่งชีวิต นั่นคือ 80 วันที่จะไม่เป็นอันตราย หรือมีอันตรายอยู่?
เหตุนี้การสลายมวลที่เกิดขึ้น แต่ก้มีหลายกรณีที่ไม่เป็นเช่นนี้ และตัวอย่างที่ยกมาต่อไปนี้คือ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2011 เกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติทางนิวเคลียร์ฟูกูชิมะ ไดอิจิ ที่รังสีรั่วไหลสู่สิ่งแวดล้อมและยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องอีกระยะ ข้อเท็จจริงที่เราทราบและอยากยกให้พิจารณาคือ ทุกๆวันเกิดการสะสมต่อเนื่องจากวันก่อนๆ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ไม่ปลอดภัยหากจะสันนาฐานว่าอันตรายได้หมดไปแล้วหลัง 80 วันนับแต่เกิดภัยพิบัติ, อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ที่เกิดในฟูกูชิมะและหรือเชอร์โนบิลได้หยุดการแผ่กระจายรังสีสู่ธรรมชาติแล้ว และต่อมาเราพิจารณาว่าระยะเวลา 80 วันหลังจากรังสีไอโอดีน 171 จากแหล่งรังสีนี้ไม่มีอันตรายอีกต่อไป
ห้วงเวลาโดยทั่วไปนั้นระบุว่าระยะเวลาสะสมในปัจจุบันภายหลัง 80 วัน หรือ 10 ครึ่งชีวิต

มันอยู่ที่ไหน? และมาจากไหน?

รังสีอยู่ในทุกที่ ที่เราอาศัย ทำงาน และเล่น มันมาจากกิจกรรมต่างๆของพวกเราและเทคโนโลยีอย่างการผลิตไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ , การทำเหมือง, อุตสาหกรรม, อุปกรร์ทางทหาร,ระเบิดและอาวุธ, การรักษาพยาบาล และการเอ็กซเรย์ เราผลิตรังสีพวกนี้ขึ้นทุกๆวัน

โดยปกติแล้วอนุภาคไอออนอะตอมมิคขนาดเล็กจากรังสีร่วมถงึงอนุภาคอัลฟ่า อนุภาคเบต้าและนิวตรอน เกือบจะทุกผลิตภัณฑ์ของการย่อยสลายของรังสีถูกเปลี่ยนให้เป็นไอออนเนื่องจากพลังงานของการย่อยสลายรังสีนั่นสูงมากเกินกว่าที่จะทำให้เป็นไอออน อนุภาคอะตอมย่อยอื่นๆที่เกิดขึ้นในธรรมชาตินั้นมีลักษณะ เป็นอนุภาคมิวออน,มีซอน,โพซิทรอน,นิวตรอน และอนุภาคอื่นๆที่เป็นส่วนประกอบให้เกิดรังสีคอสมิคทุติยภูมิที่เกิดขึ้นหลังรังสีคอสมิคปฐมภูมิที่มีปฏิสัมพัทธ์กับชั้นบรรยากาศโลก. รังสีคอสมิคเกิดจากดวงดาวและปรากฎการณ์ในอวกาศ เช่น การระเบิดของซุปเปอร์โนวา รังสีคอสมิคยังอาจทำให้เกิดไอโซโทปกัมมันตรังสีบนโลก (เช่น คาร์บอน-14) ที่ทำให้ย่อยสลายและผลิตรังสีไออน รังสีคอสมิคและการย่อยสลายของไอโซโทปรังสีเป็นวัตถุดิบชั้นปฐมภูมิของการเกิดรังสีไอออนธรรมชาติบนโลกที่เป็นภูมิหลังของรังสี การทำให้เกิดรัสีไอออนยังสามารถสังเคราะห์ขึ้นได้โดยการใช้ท่อเท็กเรย์, ตัวกระตุ้นอนุภาค,และวิธีการต่างๆใดๆที่สามารถสังเคราะห์ไอโซโทปกัมมันตภาพรังสีได้

มันกระทบเราอย่างไร?

การเปลี่ยนอนุภาคไอออนรังสีสามารถทำให้โครงสร้างของเซลล์เปลี่ยนไป บางครั้งทำให้เกิดผลข้างเคียงอันตรายอย่างมาก ซึ่งมีแนวโน้มในการเปลี่ยนแปลงในระดับเนื้อเยื่อ การเปลี่ยนแปลงนี้สามารถรบกวนกระบวนการเกี่ยวกับเซลล์ ทำให้เซลล์อาจไม่สามารถแยกตัวได้หรืออาจแยกตัวมากเกินไป

แม้รังสีจะมีศักยภาพในการทำลายโครงสร้างในเซลล์ โครงสร้างที่ส่วนใหญ่แล้วเกี่ยวกับดีเอ็นเอ (ดีออกซีริโบนิวเคลียสเอสิด) ดีเอ็นเอมียีนที่สามารถทำให้แต่ละเซลล์ทำงาน เติบโต และเกิดขึ้นใหม่ หากดีเอ็นเอถูกได้รับความเสียหายจากรังสีหรือสารบางตัวอื่น (เช่น อนุภาคมีพิษ เช่น สม็อค (ฝุ่นควัน)) ดีเอ็นเอมีความสามารถเพียงแค่ซ่อมแซมความเสียหายที่เล็กน้อยเท่านั้น